Published On:Tuesday, April 7, 2015
Posted by my storry
३० दलिय मोर्चाको बन्द फिर्ता, प्रचण्डले बुझेर पनि बुझ पचाएकै हुन त?
चैत्र २४ गते,समाचार विश्लेष्ण ः संगम महत ,
लामो समय देखी वन्दको हाउ गुजी देखाएका एकीकृत नेकपा माओवादी नेतृत्वको ३० दलिय मोर्चाको ३ दिने हड्ताल अन्तत १ दिनमा सिमित भएको छ ।
आज विहानै देखी तोडफोड र अराजक गतिविधीमा कार्यकर्ताहरु लागेपछि ३ दिनका लागि घोषणा गरेको हड्ताल अन्तत मोर्चाले १ दिनमै सिमित गर्नु परेको हो ।
राष्ट्रिय राजनीतिमा खासै प्रभाव नरहेका दलहरु सहितको ३० दलिय मोर्चा बनाएको एकीकृत माओवादीलाई ३ दिने हड्ताल नखाउँ दिन भरको सिकार खाउँ त कान्छा वाउको अनुहार जस्तै भएको थियो ।
सत्ता पक्षलाई सवक दिन संविधान सभामा प्रतिनिधित्व गर्ने र नगर्ने दलहरुलाई समेत समेटेर मोर्चाको संयोजक वनेका एकीकृत माओवादीका अध्यक्ष पुष्पकमल दाहालको पछिल्लो समयमा देखिएको गिर्दो राजनीतिक शाखलाई आजको वन्दले अझै सहयोग पु¥याएको छ ।
आए लाखै छ गए चिन्ता छैन भन्ने अवस्थाका दलहरुसंगको माओवादीको सहकार्य उसका लागि एक हानिकार गठबन्धन हो । जसलाई राष्ट्रिय राजनीतिमा कम चिनिन्छ त्यस्ता दलहरुलाई आफुलाई राष्ट्रिय राजनीतिमा भूमिका बढ्नु र घट्नुले कुनै अर्थ राख्दैन । त्यस कारण पनि आज विहानै देखी अलिक उछृङखल भएको आन्दोलन साँझ सम्म आईपुग्दा सामाजिक सञ्जाल र वुद्धिजिवी सर्कलबाट यसको पक्षमा धेरै थोरै मत आए । यस्तै व्यक्तिगत रुपमा प्रचण्डलाई पनि यस्ता केही शब्द आए जुन यस पंक्तिमा समेट्न सकिएन । जे होस लामो संघर्ष र बलिदानीबाट राष्ट्रिय राजनीतिमा महत्वपूर्ण अर्थ र भूमिका राख्ने माओवादीले क्षणीक आत्मसन्तुष्टिका लागि गरेको गठबन्दनका कारण आप्mनो शाख गिर्दै गएको पक्कै बुझेको हुनुपर्छ ।
विकास पथमा लम्किएको विश्वमा विनश पथको रोजाई सायदै मनपर्छ होला आम नागरिकलाई । संसारमा कुनै कुरा पुरापुर सहि हुँदैन र छैन पनि त्य
सैले यि पंक्तिहरुमा कोही र केहीको असहमति हुनु स्वभाविक छ । तर सत्य जति वङ्गयाउन खोजौ त्यो सधै सत्य नै हुने छ ।
कार्यकर्ताको हुल ठुलै देखाउन नेतालाई रहर लाग्नु कुनैे नौलो कुरा होईन तर तिनै कार्यकर्तालाई व्यवस्थापन गर्न नसक्दा आफै पतन भईन्छ भन्ने बुभ्mन पनि आवश्यक छ ।
केही दिन पहिले मैले भेटेका कम्यूनिष्ट ज्ञाता एंव विश्लेषक वेदुराम भुषाल भन्दै थिए ः कम्यूनिष्टको एउटा खुव ठूलो समस्या छ । हामी संगठन बनाउँछौ तर त्यसलाई व्यवस्थापन गर्न चुक्छौ जसको परिणाम अहिलेका नेपालका कम्यूनिष्ट पार्टीको संख्या पनि एक हो ।
के एकीकृत नेकपा माओवादीलाई पनि यही समयस्याले छोएको हो त ? यदि यसो हो भने अव आफुलाई परिष्कृत गर्नु नेपालका कम्यूनिष्ट पार्टीको अपरिहार्य आवश्यकता हो ।
जनता कुनै कुरामा अज्ञानी छैनन् । सहि र गलत छुट्टाउन सक्ने भैसकेका जनताको विचमा अव यस्ता वन्द र हड्तालका कार्यक्रम गर्दा जुन कुनै संघ, संगठन, दल वा समुहले गहिरो गरि सोच्नुपर्ने देखिन्छ ।
